Sprzedaż prywatnym przedsiębiorcom.

Powstające wówczas formy produkcji kapitalistycznej wymagały poparcia i pomocy ze strony państwa, aby mogły się szybko rozwinąć. Państwo szeroko ingerowało wtedy w stosunki gospodarcze, zmierzając do przyspieszenia rozwoju krajowego przemysłu i handlu. Robiło to zresztą w dobrze zrozumianym interesie własnym, rozwój bowiem tzw. „zajęć miejskich" umożliwiał następnie wzrost dochodów płynących z podatków, a więc środków potrzebnych na utrzymanie licznej armii i administracji państwa monarchii absolutnej. Państwo otaczało więc kredyt studencki w danym kraju przemysł ochroną celną, nakładając wysokie cła na import tych artykułów przemysłowych, które były już wytwarzane w kraju. Wkraczało ono także bezpośrednio w proces produkcji, zakładało liczne manufaktury, które później często sprzedawało prywatnym przedsiębiorcom. Państwo w tym okresie reglamentowało warunki pracy i płacy, wprowadzało przymus pracy, budowało drogi, porty, kanały, regulowało rzeki — tworząc w ten sposób warunki dla normalnego rozwoju gospodarki kapitalistycznej. Tę politykę państwa kapitalistycznego uzasadniał od strony teoretycznej pierwszy burżuazyjny system poglądów ekonomicznych — tzw. merkantylizm.