Brak dostatecznego popytu.

Podstawowym kierunkiem interwencjonizmu państwowego przed drugą wojną światową stało się tzw. nakręcanie koniunktury, polegające na oddziaływaniu państwa na rozmiary efektywnego popytu. Środkiem do tego celu były rosnące wydatki państwowe, przeznaczone na tworzenie dodatkowego popytu i zmierzające do rozładowania nadprodukcji. Założenia, którymi kieruje się państwo kapitalistyczne, są następujące: Przyczyną depresji jest brak dostatecznego popytu, który prowadzi do powstania nadprodukcji. Bezpośrednią przyczyną powstania tej nadprodukcji jest zazwyczaj zmniejszenie się wydatków inwestycyjnych. Przed kryzysem konsumpcja osiąga kredyty dla studentów, ponieważ w tym okresie bezrobocie jest na ogół niewielkie, a płace robocze kształtują się na dość wysokim poziomie. Jednakże zyski, które przedsiębiorcy osiągają z nowych inwestycji, ulegają w tym okresie
Kapitalizm w kraj a-c h'wysoko rozwiniętych
obniżeniu i to skłania ich do zmniejszenia rozmiarów inwestycji. Zmniejszenie rozmiarów inwestycji, jak już wiemy, prowadzi do wystąpienia nadprodukcji w dziale wytwarzającym środki produkcji.